รักเอง ช่ำเอง ตอนที่1

posted on 24 Jan 2011 01:49 by satsukiyami
รักเอง ช่ำเอง ตอนที่1

คำนี้ฉันเคยโดนคนๆหนึ่งด่ามา เพราะ ความงี่เง่าของตัวเอง ที่อยู่ดีๆก็ไปแอบชอบคนในเน็ต 
 
  จริงๆฉันไม่อยากจะเขียนเอ็นทรี่นี้ขึ้นมาหรอก

ปล่อยให้มันหายไปน่ะดีแล้ว จนเมื่อวานก็ได้คุยกับ คนที่ด่าฉันคนเดิม ฉันคิดว่า
 
อย่างน้อย สุดท้ายฉันขอ อยากให้เค้ารู้สักนิดและอยากให้รู้ว่าความทรงจำพวกนี้ไม่เคยหายไป

เมื่อปีที่แล้วฉันเข้าเล่นเว็ปบอร์ดที่ลงการ์ตูนเป็นครั้งแรก
 
เพื่อ จะได้ฝึกฝืมือตัวเองให้ดีขึ้นและ แลกเปลี่ยนความรู้กัน กับคนในบอร์ด

และมีคนๆหนึ่งสะดุดสายตามาก ทำให้ฉันสนใจ

ฉันชอบการ์ตูนเค้าอยากคุยกับเค้าตั้งแต่ ยังไม่เคยเจอหน้า ....แปลกดีไหม ...........
 
ใครอ่านก็คิดว่าแปลก เพราะเจ้าตัวเอง ก็ไม่เคยคิดมาก่อน

แต่มันก็แค่สนใจ สักพักใหญ่ มีเหตุการ์ณบางอย่าง ในเว็บบอร์ด ที่ เค้าได้ช่วยพูดไว้
 
ซึ่งทำให้ฉัน รู้สึกดีมาก เหมือนการถูกปกป้องเลย

คุยกันในบอร์ดเรื่อยมา จนฉันคิดว่าอยากได้เมล  จำได้ว่าทำทุกวิธีทางให้เค้า add เมลเรามาให้ได้
 
ตอนที่เค้าadd มาแล้วบอกว่า" เห็นคนนอนดึกเหมือนกัน

add มาคุยเป็นเพื่อน "ในสมองคิดว่า เหมือนคนวิ่งเข้าเส้นชัย >_
 
หลังเที่ยงคืน เค้านั่งทำโปรเจค ส่วนฉันนั่งทำศิลปะ

ตอนนั้นเจ้าของบล็อกเรียนกาฟฟิก ทำงานหน้าคอมพอดี
 
 
 
 
มีอยุ่วันหนึ่ง
 
เจ้าของบล็อกโดนลากไปกินเหล้าที่บ้านเพื่อน จำได้ว่ามีเน็ต ยกโน๊ตบุ้ดไปด้วย

กะว่า เอาไว้คุย แต่เหตุการ์ณก็เกิดขึ้นเมื่อ ตอนเที่ยงคืนก็รับสัญญานเน็ตในเครื่องโน๊ตบุ้ดตัวเองไม่ได้
 
(อีแก่ของฉันเป็นอาร๊ายยย) โวยวายถามเพื่อน

ทำไงดีแล้วมันจะเล่นได้ไหม ~~* เพื่อนบอก ต้องเรียกแฟนเพื่อนอีกคนลงมาดู
 
แต่นิดึกแล้วนะ ฉันจับแขนเสื้อเพื่อนแล้วบอกว่า

 นะ เรียกแฟนเพื่อนมาด้วยให้หน่อยนะ นะ(ทำหน้าจะร้องไห้)  เพื่อนทำหน้าแบบว่า
 
มึงเป็นอะไรนิ ก็เลย ขึ้นไปเรียก แต่ ก็ซ่อมไม่ได้  แต่เครื่องเพื่อนที่ลากมากินเหล้านิ

เล่นได้ แต่มันใช้อยู่ สุดท้าย ก็ต้องออกไปกินเหล้า กับพวกมัน =_+;  พอเพื่อนออกไปกินเหล้าหมด
 
เราก็แว่บเข้ามาเปิดคอมเพื่อนต่อ นั่งรอ..... จำได้ว่ารอ ถึงตี3

กว่าจะมาออน ถามเค้าว่า ทำไมมาช้าหรอ เค้าก็บอกว่าไปกินเหล้ามา เมามาก (รุ้สึกเหมือนคนเมาคุยกัน)
 
ตอนนี้ ฉันรู้สึกแล้ว ฉันชอบเค้ามากๆๆๆ มากเกินที่ตัวเอง

เคยเป็นมาก่อนเลย น่าแปลก ยังไม่รู้จักกันแท้ๆ แต่กลับ รู้สึก คำว่า "ชอบ" ขนาดนี้  ต่อมา เค้าต้องกลับบ้าน
 
สัก 1 อาทิตย์(เค้าเรียนเลยอยู่หอ) ฉันช๊อก ทำไงดี อย่างนี้

ก็ไมได้คุย 1 อาทิตยืเลยสินิ วันเดียวเค้าไม่ออนยังจะแย่ แล้วเค้าไม่อยู่ ตูทำไงดีว่ะนิ เลยตัดสินใจขอเบอร์
 
และได้เบอร์ด้วย (ในสมอง เป็นคนวิ่งเข้าเส้นชัย ถ้าใครคิดไม่ออก

ให้คิดถึงโลโก้ กุริโกะ แต่ทำหน้ายาราไนก้า มันจะได้อารมณ์) 
 
หลังจาก ที่เค้ากลับ้าน ไปใน 1 อาทิตย์ ......... อยากจะโทรหาเค้าใจจะขาด
 
แต่กลัวเค้ามองไม่ดี ผู้หญิงโทรหาผู้ชาย ไม่ดีๆ(ก่อนหน้านี้ทำแกทำดีตายล่ะ)
 
แต่แล้ว วันสุดท้ายที่เค้านั่งรถกลับมาที่หอ เค้าโทรกลับมา *0* บอกว่า กำลังจะขึ้นรถกลับแล้วนะ
 
ดีใจโครตๆเลยล่ะ
 
 
 
 
 
ไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะชอบใครก็ไม่รู้ในเน็ต และ ลุยขนาดนี้มาก่อน แต่ว่ามันยังไม่จบนะคะ
 
ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
 
 นิมันแค่เริ่ม จริงๆนี้เป็นเรื่องที่ผ่านมาปี กว่าๆ แล้ว ฉันไม่รู้ว่าเค้าจำได้หรือป่าวแต่
 
ฉันยังจำได้ค่อนข้างทั้งหมดนะ


edit @ 25 Jan 2011 04:27:59 by jeska

Comment

Comment:

Tweet